Dwa przełomy

Sztuka polska po 1955 i 1989 roku

ISBN: 978-83-231-2762-8
Liczba stron: 498
Rok wydania: 2012
Wydania: 1

Anna Markowska

historyk i krytyk sztuki, profesor Uniwersytetu Wrocławskiego. Wydała książki: Język Neuera. O twórczości Jonasza Sterna, Cieszyn 1998; Sztuka w Krzysztoforach. Między stylem a doświadczeniem, Cieszyn-Kraków 2000; Definiowanie sztuki - objaśnianie świata. O pojmowaniu sztuki w PRL-u, Katowice 2003; Komedia sublimacji. Granica współczesności a etos realności w sztuce amerykańskiej, Warszawa 2010.

Dwa przełomy. Sztuka polska po 1955 i 1989 roku to próba opowieści o powojennej sztuce polskiej poprzez - z jednej strony - znaczące pominięcia i powody takich wykluczeń, a z drugiej - poprzez stopniowe ujawnianie się kontrowersyjnych zmian dotyczących sztuki i ścieranie się różnic. Daremna nostalgia za tym, co nie zostało wypowiedziane ze względu na polityczny konsensus, zderza się w książce z olśnieniem wolnością i jej pluralizmem. To właśnie artystyczne utarczki często najdobitniej uświadamiały sztywne granice społecznych akceptacji, tak jak wcześniej - w okresie PRL-u - dotkliwy brak dyskursu tożsamościowego (m.in. feministycznego, gejowskiego) czy kompensacyjny charakter oficjalnej sztuki nowoczesnej wskazywał bezapelacyjnie i ostatecznie na dzieła, które mogą być uznane za sztukę. Konsensus odwilży 1955 roku i agon przełomu po 1989 roku ramują dwie narracje o sztuce polskiej: tego, co miało być niewidoczne, i tego, co skandaliczne, wątpliwe i ambiwalentne.