O poznaniu w twórczości Stanisława Lema

ISBN: 83-229-2765-7
Liczba stron: 578
Rok wydania: 2006
Wydania: 1 (Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego)

Maciej Płaza

Prozaik, tłumacz, literaturoznawca, doktor nauk humanistycznych. Obronił pracę doktorską na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Jako teoretyk literatury zajmuje się przede wszystkim relacjami literatury i filozofii. Autor tekstów teoretycznych i krytycznych, publikował m.in. w "Pamiętniku Literackim”, "Akcencie”, "Kresach” i kilku pracach zbiorowych. Z zawodu tłumacz literatury anglojęzycznej, przekłada prace naukowe (Fredric Jameson, Brian McHale), biografie, literaturę dziecięcą (Kenneth Grahame), beletrystykę współczesną (Christos Tsiolkas, Mark Helprin), klasykę literacką (Mary Shelley, Howard Phillips Lovecraft). Urodził się w 1976 roku w Sandomierzu, mieszka w Poznaniu. Debiutancki tom opowiadań "Skoruń" przyniósł mu Nagrodę Literacką Gdynia 2016 i Nagrodę Kościelskich 2016. Znalazł się również w finale Nagrody Literackiej Nike 2016. Pochodzi z Sandomierza, mieszka w Poznaniu.

Książka Macieja Płazy jest pierwszym tak obszernym, syntetycznym opracowaniem problematyki epistemologicznej w twórczości jednego z najważniejszych polskich pisarzy ubiegłego stulecia. Przedstawia poznanie jako problemowe centrum pisarstwa Lema, organizujące jego wewnętrzną ewolucję, decydujące o doborze struktur gatunkowych i stylów, a także o jego miejscu w XX-wiecznej filozoficznej, antropologicznej i literackiej dyskusji na temat człowieka, kultury, technologii i przyszłości ludzkiej cywilizacji. Stanisław Lem, w ujęciu autora książki, jest myślicielem o niezrównanej erudycji, z jednakową łatwością posługującym się zarówno twardym filozoficznym dyskursem, jak i konwencjami literackimi, a także śmiałym reformatorem współczesnej prozy. Oprócz analiz poszczególnych tekstów ważne miejsce w książce zajmuje omówienie filozoficznych i literackich kontekstów, w jakich rozgrywała się kilkudziesięcioletnia przygoda poznawcza Stanisława Lema.